Columnlezers verzochten me voetbal méér een rol in de columns te laten spelen. Nu wil ik niet die le-
zers teleurstellen maar het is de vrijheid van een columnist om eigen onderwerpen te verkiezen, ook
al gaat dat soms tegen de stroom in. Maar laat ik voorop stellen dat het me deugd doet dat uit dit
verzoek blijkt dat de column gelezen wordt. En aandacht kunnen we allemaal gebruiken, want wat
aandacht krijgt groeit.. Dus blijf de columns lezen. Jij én DVOL zullen er van groeien. Want je weet
ook: wie leest, heeft een verhaal…. En juist dat eigen verhaal en spelen met eigen fantasie zijn crea-
tieve uitingen die steeds minder aangesproken worden. Immers informatie wordt tegenwoordig kant
en klaar voorgeschoteld, beter gezegd voorgeschermd.  Daarnaar wordt meer gekéken dan gelezen,
meer geswiped dan bladzijdes omgeslagen. Een verschijnsel waar gretig gebruik van wordt gemaakt,
door bijv. influencers en foute politici. Hun giftige en valse, discriminerende ideeën, kunnen zo mak-
kelijk weerklank vinden bij (ook onze dvol-) jongeren. Daarom ben ik niet verbaasd dat bij verkiezing-
en onder jongeren juist rechts-radicaal “wint”, méér dan bij onze landelijke  verkiezingen. Een zorge-
lijke ontwikkeling, zeker mbt tolerantie en creëren van nodige draagvlak voor bijv. klimaatverbetering
en sociale cohesie.
Ik zou het meer over voetbal moeten hebben? Geduld joh, nu niet swipen, lees maar door, dan heb je
straks vast nog wat te “verhalen” op deze columnist. Maar eerst aandacht voor die laatste verkiezing-
en in ons (nog) vrij land. Verkiezingen ook wel benoemd als het “feest van de democratie”, waarbij
“elke stem telt”, ook al kun je zelf niet (meer dan) tot 10 tellen… Over deze typering fantaseerde ik tij-
dens mijn gang naar het stemlokaal op 29 oktober. Bij de “feest”-zaal werd ik gastvrij ontvangen door
de organisatoren. Zij wilden wel eerst mijn toegangsbewijs én leeftijd controleren (ik zag er nog zo
jong uit vergeleken met de verkiezingen van twee jaar geleden …). Na goedkeuring van pas en toe-
gangsbewijs werd ik verwezen naar een van de klaarstaande party-tenten. Hier mocht ik mijn voorkeur

aankruisen welke bandleden straks landelijk mogen optreden voor mij. Het viel me trouwens op dat

veel feestgangers nogal zweverig overkwamen. Zij hadden duidelijk de  behoefte om zich eerst
heimelijk in hun party-tentje terug te trekken (voor silent disco?). Ik meende zelfs te zien dat de gast-
heer die weifelende feestgangers naar uiteenlopende richtingen dirigeerde: “naar links, naar rechts,
nog unne keer naar links, naar rechts….”. Ik zag het als voorteken hoe moeilijk het zal gaan bij de ko-
mende regeringsformatie! Maar in een dansje had ik die avond geen zin meer, zeker niet met Dilan…
Was ik ‘s morgens bij mijn bezoek aan het stembureau nog optimistisch van stemming, s’ avonds na
de uitslag voelde ik me vooral ontstemd. Al snel droop ik af van dit stomme democratie-feestje en
restte mij thuis nog een zetel voor de kater. Om die te verwerken zocht ik afleiding. Let op: nu komt
dan toch nog dat gewenste méér voetbal: want waar beter afleiding te vinden dan op de website van
zo’n grote vereniging als DVOL? Immers je verwacht toch op z’n minst verslagen en verhalen van het
bestuur en haar leden daar te lezen. Of over wat reuring binnen DVOL, sinds de bestuurswisseling.
Het kan toch niet zo zijn dat bij DVOL niets gebeurt wat niet de moeite waard is voor een columnist
om over te fantaseren, en vervolgens te delen via website of Nieuwsbrief? Máár, zo ontdekte ik tot
mijn verbazing, bij het bekijken (even ben ik ook die verslaafde schermkijker) van de DVOL-website:
het woord  VOETBAL komt daar slechts één keer voor, en dat nog wel ter aankondiging van een avond
LED VOETBAL-toernooi. Alsof hiermee ook uitgedrukt werd dat VOETBAL bij DVOL zelfs het daglicht
niet kan verdragen… En toen pas begreep ik het verzoek.
Bij deze gesignaleerde DVOL-VOETBAL-armoede dacht ik al snel terug naar de tijd dat DVOL nog een
mooi en glossy eigen voetbalblad kende, Talent getiteld. Met tal van verslagen, verhalen, interviews,
actie-foto’s, reclame, columns, enz. Eigenlijk te veel en te mooi om clubblad te zijn. Maar helaas, ook
wat oud en mooi is kan glans verliezen en versterven, wanneer de zuurstof opraakt. Dat was toen.

Laat het nu een aansporing zijn voor de jonge columnlezers, ja jij, de huidige redactie te overstelpen
met jouw ervaringen en belevenissen, als speler, of je nu wint of verlies, geef een persoonlijke weer-
gave van de sfeer in de kleedkamer, verhaal over jouw idolen en over ouders (meestal niet dezelfde..),
die langs en soms over de zijlijn staan en die je hoort schreeuwen en soms zelfs schelden. En hoe
klein je dan wil zijn…  Mag ook best schokkend zijn wat je vindt van DVOL en de grote wereld er om
heen. Gebruik jouw fantasie: wat kan allemaal beter en hoe dan. Doe iets, kom in beweging, laat die
ouders maar op de bank, wees creatief en deel jouw verhaal met DVOL. Jij wil toch ook geliked
worden? Ik zal je volgen met verhalen over méér dan VOETBAL en fantaseer: wellicht word jij eens
mijn opvolger…

 

TNT